Opgeruimd slaapt netjes
- Tamara Catharina

- 30 mei
- 4 minuten om te lezen
Er zijn van die avonden waarop mijn hoofd nog lang niet naar bed wil.
Mijn lijf ligt al onder de dekens. Mijn tanden zijn gepoetst. Mijn telefoon staat uit. Maar vanbinnen is er nog een hele vergadering bezig.
Een opmerking die iemand maakte, blijft rondzingen. Een appje waar ik nog niet op heb gereageerd, schuift steeds opnieuw voorbij. Iets wat ik zei, maar anders bedoelde, komt nog even langs voor een evaluatie. En iets wat ik niet zei, maar misschien wel had willen zeggen, schuift ook nog even aan.
Kortom: het is gezellig druk daarbinnen.
En ergens in die rommelige binnenkamer staat ook een klein deel van mij met een bezem in haar hand.
Kunnen we dit nog even opruimen voor we gaan slapen?
Niet opruimen zoals we dat ook soms doen: Alles snel wegstoppen, zodat niemand het ziet, de kast dichtduwen terwijl de helft er nog uit hangt, zeggen dat het allemaal wel meevalt, terwijl je zenuwstelsel in brand staat.
Maar opruimen door te kijken wat er aandacht wil.
Dat is voor mij zelfempathie.
Zelfempathie klinkt misschien als een groot woord. Of als iets wat je moet doen op een meditatiekussen met een kalme stem en een kop kruidenthee naast je. Maar voor mij is het veel gewoner dan dat. Het is de bereidheid om even bij mezelf te gaan zitten en te luisteren naar wat er eigenlijk in mij gebeurt.
Ik hoef het dan niet meteen op te lossen. Ik hoef mezelf niet te verbeteren. En ik hoef ook niet zo snel mogelijk weer een versie van mezelf te worden die handig, gezellig en productief is.
Het gaat erom dat ik helder krijg wat er vanbinnen allemaal door elkaar heen gebeurt.
Boosheid over verdriet heen. Irritatie bovenop teleurstelling. Spanning over een verlangen waar ik nog geen woorden voor heb. En als ik daar niet bij stilsta, dan blijft het een grote puinhoop. Van vermoeidheid, boosheid, onrust en “laat me met rust”.
Zelfempathie helpt mij om die puinhoop een beetje uit elkaar te halen. Alsof ik vanbinnen de bezaaide vloer weer zichtbaar maak.
Ik merk dan bijvoorbeeld dat mijn irritatie helemaal niet alleen irritatie is. Daaronder zit misschien verdriet omdat ik me niet gezien voelde. Of schaamte omdat ik iets zei wat ik eigenlijk bedoelde. Of verlangen naar rust, duidelijkheid, steun, ruimte, nabijheid of erkenning.
En zodra ik dat zie, verandert er iets.
De situatie is dan nog niet opgelost. De ander heeft nog niets gezegd. Het gesprek is nog niet gevoerd. Er is aan de buitenkant misschien helemaal niets veranderd.
Maar vanbinnen komt er lucht, ruimte, beweging.
En als ik niet weet wat er in mij speelt, wordt het naar buiten toe ook vaak rommelig. Dan zeg ik dat de ander nooit luistert, terwijl ik eigenlijk wil vertellen dat ik verlang naar aandacht. Dan zeg ik dat het niet uitmaakt, terwijl het vanbinnen allang uitmaakt. Dan houd ik mijn mond, terwijl mijn lijf al drie dagen probeert duidelijk te maken dat er iets gezegd wil worden.
Een opgeruimd hoofd is voor mij dus niet een hoofd waarin niets meer gebeurt.
Dat lijkt me eerlijk gezegd ook behoorlijk saai.
Een opgeruimd hoofd is een hoofd waarin ik weer weet wat waar ligt. Waarin ik mijn gevoelens niet meer hoef te zien als storende rommel, maar als informatie. Als signalen die mij helpen begrijpen wat belangrijk voor me is.
En vanuit die communicatie met mezelf begint ook mijn communicatie met anderen.
Want op het moment dat ik zelf iets helderder krijg wat er in mij leeft, kan ik het ook veel gemakkelijker delen met anderen.
Wat voel ik? Waar raakt dit aan? Wat is hier belangrijk voor mij? Wat heb ik nodig? En wat wil ik misschien vragen, zeggen of laten weten?
Deze vragen brengen me terug naar mezelf. Vanuit daar kan ik vaak weer iets beter in gesprek. Dit keer minder scherp, minder verwijtend en minder verdwalend in mijn eigen binnenwereld. Ik kan dan woorden geven aan wat er werkelijk toe doet, in plaats van woorden geven aan de chaos die er bovenop ligt.
Dat is voor mij de kracht van zelfempathie.
Het is geen trucje om altijd rustig te blijven. Het is ook geen methode om moeilijke gevoelens snel weg te poetsen. Integendeel. Het is juist een manier om je gevoelens serieus te nemen, zonder dat ze jou helemaal overnemen.
Je geeft ze aandacht. Je luistert naar wat ze komen vertellen. Je haalt er helderheid uit.
En daarna slaap je misschien niet altijd meteen als een roosje (want laten we eerlijk zijn, sommige nachten zijn gewoon prut). Maar er is wel iets opgeruimd. Niet met alles keurig gelabeld in bakjes, maar genoeg om weer een beetje ademruimte te voelen.
Opgeruimd slaapt netjes.
En opgeruimd spreekt ook helderder.
Als je vanbinnen weet wat er toe doet, hoef je minder te gooien met verwijten, minder te verdwijnen in stilte en minder te wachten tot de woorden drie dagen later ineens onder de douche verschijnen.
Dit kun je leren. Je kunt leren om met meer aandacht naar jezelf te luisteren. Je kunt leren om gevoelens te vertalen naar wat belangrijk voor je is. Je kunt leren om vanuit die helderheid woorden te vinden richting de ander.
Dat is wat we oefenen in mijn trainingen.
In het Proeflokaal op 26 juni in Haarlem kun je laagdrempelig komen proeven aan deze manier van kijken, luisteren en spreken. Een dag om te ervaren wat verbindende communicatie kan betekenen, zonder dat je meteen een heel traject instapt. Met de kortingscode PROEF100 kun je voor 100 euro meedoen.
Wil je dieper duiken en echt een stevige basis leggen, dan is Fundamenten misschien passender voor je. In die online 6-weekse training gaan we stap voor stap oefenen met zelfempathie, eerlijk spreken, luisteren voorbij de eerste laag en helder krijgen wat er onder je woorden leeft. Met de kortingscode FUNDAMENT120 kun je hieraan voor 120 euro deelnemen.
Twijfel je wat het beste bij je past? Stuur me gerust een mail. Ik denk graag even met je mee.
Je hoofd hoeft niet elke avond nog een vergadering te beleggen. Je hoeft niet alles alleen te dragen. En je woorden hoeven niet pas te komen als het gesprek allang voorbij is.
Soms begint vrij communiceren heel eenvoudig.
Met even opruimen vanbinnen.
Zodat je helderder kunt voelen, rustiger kunt slapen en eerlijker kunt zeggen wat er voor jou toe doet.
Zie ik je snel?
Warme groet,
Tamara



Opmerkingen