Poffertjes

Vanmorgen vertelde ik mijn dochter dat we poffertjes gingen bakken.

Ze sprong op. Ze gilde. Ze huppelde door de kamer. Haar hele lijf leek tegelijk "JAAAA!" te roepen.

Ik moest lachen. Niet om de poffertjes, maar om haar. Om de vanzelfsprekendheid waarmee ze zich volledig liet meenemen door haar enthousiasme.

Op dat moment realiseerde ik me hoeveel makkelijker het voor kinderen lijkt om zich helemaal over te geven aan hun gevoelens. Ergens onderweg leren veel van ons dat je ook vreugde beter een beetje kunt doseren. Uitbundigheid voelt bij volwassenen al snel ongepast, terwijl enthousiasme net zo echt is als ieder ander gevoel.

In mijn vorige blog schreef ik over echtheid in gesprekken. Over hoe we vaak niet zeggen wat er werkelijk in ons leeft. Meestal denken we dan aan verdriet, boosheid of angst, terwijl we met plezier en enthousiasme precies hetzelfde doen.

Vraag een volwassene hoe het gaat en de kans is groot dat je iets hoort als: "Goed hoor." "Druk." "Zijn gangetje." Het zijn keurige antwoorden waar weinig mis mee is, maar ze vertellen vaak ook niet zoveel.

Het antwoord zou net zo goed kunnen zijn: "Ik heb zó'n zin in vanmiddag." Of: "Ik ben ergens ongelooflijk blij mee." Of: "Ik voel me vandaag fantastisch." Toch slikken veel mensen dat soort antwoorden alweer in voordat ze zijn uitgesproken. Enthousiasme krijgt al snel iets ongemakkelijks. Alsof je jezelf te veel ruimte geeft.

Kinderen hebben dat onderscheid meestal nog niet geleerd. Als ze blij zijn, zijn ze blij. Als ze teleurgesteld zijn, zijn ze teleurgesteld. Ze vragen zich niet af of hun enthousiasme overdreven is of hun teleurstelling te veel. Dat onderscheid leren wij later. We leren dat sommige gevoelens makkelijker zijn om te laten zien dan andere.

Volgens mij verliezen we daar iets waardevols.

Echte verbinding ontstaat niet alleen wanneer we vertellen wat moeilijk is. Ze ontstaat ook wanneer we laten zien waar we van genieten, waar we naar uitkijken en waar we oprecht blij van worden. Sterker nog, ik denk dat we elkaar iets ontnemen wanneer we ons enthousiasme inslikken. Dan ontmoeten we elkaar vooral in wat zwaar is, terwijl juist gedeelde vreugde net zo verbindend kan zijn.

Marshall Rosenberg zei dat het doel van communicatie is om het leven more wonderful te maken. Volgens mij bedoelde hij daarmee niet dat we positiever moeten worden. Ik denk dat hij bedoelde dat het leven rijker wordt wanneer alles wat er in ons leeft een plek mag krijgen in onze gesprekken. Verdriet, boosheid, twijfel en frustratie horen daarbij. Opluchting, enthousiasme en de uitbundigheid van iemand die hoort dat er poffertjes worden gebakken net zo goed.

Wanneer jij werkelijk laat zien wat er in je leeft, nodig je de ander uit om dat ook te doen. Niet om hetzelfde te voelen, maar om elkaar te ontmoeten in iets wat echt is. Dat maakt gesprekken niet spectaculairder. Wel menselijker.

Een van de afleveringen van De Communicatiecode gaat precies hierover. Hoe je woorden geeft aan alles wat er in je leeft. Niet alleen aan wat schuurt of pijn doet, maar ook aan wat je energie geeft, waar je van geniet en waar je hart sneller van gaat kloppen. Ook plezier, enthousiasme en opluchting verdienen woorden. Ze zijn net zo goed onderdeel van wie je bent.

Als je de afgelopen weken mijn blogs hebt gelezen over schuld, loyaliteit, invuloefeningen, woede en echtheid, dan heb je al een klein inkijkje gekregen in De Communicatie Code. De speciale zomereditie gaat nog een stap verder.

Bijna acht weken lang ontvang je iedere dag een korte audio met een praktische oefening of inzicht. Geen theorie om te onthouden, maar een dagelijkse uitnodiging om nieuwsgieriger te worden naar wat er werkelijk in jezelf leeft en dat steeds vrijer onder woorden te brengen

.

De zomereditie is tijdelijk beschikbaar voor €66 (normaal €333) en je houdt toegang tot alle afleveringen tot 1 januari 2027. Zo kun je de rest van de zomer én de maanden daarna in je eigen tempo luisteren, oefenen en ontdekken.

De actie loopt tot en met 19 juli.

Deze zomer kun je oefenen met gesprekken waarin niet alleen ruimte is voor wat moeilijk is, maar voor alles wat menselijk is.

Zelfs als het gewoon om poffertjes gaat.

HIER meld je je aan.