Geen zin meer om te doen alsof het goed gaat

Ik denk dat "goed" een van de grootste leugens is die we dagelijks vertellen.

We liegen meestal niet bewust. We hebben geleerd dat dit het gewenste antwoord is. Dus wanneer iemand vraagt hoe het met ons gaat, zeggen we bijna automatisch dat alles goed is. Daarna praten we verder, terwijl er onder dat ene woord soms een hele wereld schuilgaat. We slapen slecht. We maken ons zorgen. We rouwen. We voelen ons overprikkeld, onzeker of alleen. Soms kost een gewone dag simpelweg meer energie dan we hebben.

Bijna iedereen herkent dat. Toch weten verrassend weinig mensen hoe het werkelijk met de mensen om hen heen gaat. We willen de sfeer niet veranderen, we willen geen last zijn en we hebben vaak geleerd onze gevoelens eerst zelf op te lossen voordat we ze laten zien. Daardoor houden we elkaar onbedoeld op afstand.

Daarom raakt het me wanneer iemand wel eerlijk antwoord geeft. Wanneer iemand vertelt dat het een zware week is, verdriet heeft of zich zorgen maakt. Ik voel dan geen ongemak. Integendeel. Ik heb het gevoel dat ik de ander echt ontmoet.

Volgens mij onderschatten we hoeveel verbinding er ontstaat wanneer iemand zichzelf niet hoeft te verbergen. Eerlijk vertellen wat er in je leeft, betekent nog niet dat je klaagt of moeilijk doet. Er zit een wereld van verschil tussen open zijn over hoe het met je gaat en verwachten dat iemand anders jouw problemen oplost.

Geweldloze communicatie heeft mijn beeld daarop veranderd. Ik heb geleerd onderscheid te maken tussen verantwoordelijkheid nemen voor mijn gevoelens en ze verbergen. Dat zijn twee totaal verschillende dingen. Ik kan vertellen dat ik verdrietig ben, moe ben of ergens mee worstel, zonder daarmee de verantwoordelijkheid bij de ander neer te leggen. Ik deel wat er in mij leeft. De ander mag vervolgens zelf kiezen hoe hij of zij daarop reageert. Ik hoef mezelf niet groter te maken dan ik ben, maar ik hoef mezelf ook niet langer kleiner te houden.

Voor mij begint het allemaal met één eenvoudige vraag: weet ik eigenlijk zelf wel hoe het met me gaat? Of geef ik al antwoord voordat ik daar echt bij heb stilgestaan? Pas wanneer ik nieuwsgierig word naar mijn eigen gevoelens en behoeften, ontstaat er ruimte om bewust te kiezen wat ik wel of niet wil delen. Niet iedereen hoeft alles van mij te weten, maar ik verlang er ook niet naar om voortdurend de indruk te wekken dat alles prima gaat.

Een eerlijk antwoord hoeft helemaal niet groot te zijn. Soms verandert één zin al iets in een gesprek. "Ik heb een pittige week." "Ik ben eigenlijk best moe." "Fijn dat je het vraagt." Dat soort antwoorden opent een deur. "Goed" sluit hem vaak voordat iemand naar binnen heeft kunnen kijken.

Herken je jezelf hierin? En wil je deze zomer niet alleen lezen, maar ook echt oefenen?

Dan is de zomereditie van de Communicatiecode misschien iets voor jou.

Acht weken lang ontvang je iedere dag een korte audio die je helpt om stil te staan bij wat er werkelijk in jezelf leeft. Niet om een betere versie van jezelf te worden, maar om jezelf beter te leren verstaan. Vanuit die helderheid wordt het vaak vanzelf makkelijker om vrijer en eerlijker te communiceren.

Speciaal voor de zomer kun je meedoen voor €66. Dat is een eenmalige aanbieding en een fractie van de normale prijs. Je krijgt direct toegang tot alle afleveringen én het digitale werkboek, zodat je de hele zomer in je eigen tempo kunt luisteren, oefenen en terugluisteren.

Je kunt je aanmelden tot en met zondag 19 juli. Daarna verdwijnt deze zomereditie weer.

Ik wens je een heerlijke zomer.

Liefs,

Tamara