Invuloefeningen
- Tamara Catharina

- 26 jun
- 2 minuten om te lezen

Het kan verrassend veel pijn doen als iemand iets voor je invult. Op zo'n moment voel ik me vaak niet echt gezien. Alsof iemand al besloten heeft wat ik denk, voel, wil of nodig heb, terwijl ik daar zelf nog niets over heb gezegd. Alsof iemand reageert op een beeld van mij, in plaats van op mij.
Bijna iedereen maakt dit wel eens mee. Iemand gaat ervan uit dat je geen tijd hebt en nodigt je daarom niet uit. Iemand neemt een beslissing namens jou. Iemand denkt te weten wat goed voor je is. Of iemand legt uit waarom jij iets doet, terwijl je jezelf totaal niet herkent in die uitleg. Het zijn vaak kleine momenten, maar ze kunnen een onverwacht grote impact hebben. Er ontstaat afstand waar juist verbinding mogelijk was.
Meestal komen deze invuloefeningen voort uit goede bedoelingen. Mensen proberen rekening met elkaar te houden. Ze willen behulpzaam zijn, vooruitdenken of voorkomen dat ze iemand belasten.
Alleen onderweg gaat er iets verloren.
De nieuwsgierigheid naar wat er werkelijk leeft bij de ander maakt plaats voor een aanname. We denken te weten wat de ander nodig heeft. We denken te weten wat er in iemands agenda past. We denken te weten wat iemand prettig vindt of juist liever vermijdt. Soms klopt dat. Regelmatig ook niet.
Het verschil ontdekken we pas wanneer we het vragen.
Daar begint veel verbinding. Niet bij het juiste antwoord, maar bij een oprechte vraag. Niet bij de conclusie, maar bij de nieuwsgierigheid. De bereidheid om te erkennen dat we de ander misschien helemaal niet zo goed begrijpen als we denken.
En misschien geldt dat niet alleen voor andere mensen.
Misschien geldt dat ook voor onszelf.
Want ook over onszelf maken we verrassend veel aannames. We denken te weten waarom we reageren zoals we reageren. We denken te weten wat we nodig hebben. We denken te weten waarom iets ons raakt of waarom we steeds opnieuw in dezelfde patronen terechtkomen.
Totdat we vertragen.
Totdat we luisteren.
Totdat we nieuwsgierig worden.
Dat is precies waarom ik ooit de Communicatie Code maakte.
Niet als cursus waarin je leert hoe communicatie hoort te werken. Maar als een uitnodiging om nieuwsgierig te worden naar jezelf. Naar je gevoelens. Naar je behoeften. Naar de verhalen die je vertelt. Naar de keuzes die je maakt. Naar wat er gebeurt als je iets minder invult en iets meer onderzoekt.
Daarom is De Communicatiecode deze zomer tijdelijk beschikbaar als zomereditie.
Normaal ontvang je een jaar lang iedere week een nieuwe aflevering. Deze zomer kun je kiezen voor een intensievere vorm: bijna acht weken lang iedere dag een nieuwe audio. Verhalen, oefeningen, reflecties, meditaties en inspiratie die je helpen om nieuwsgierig te blijven naar wat er werkelijk in jou leeft.
Een hele zomer lang.
De zomereditie bevat alle audio's, het digitale werkboek en zes maanden toegang tot de volledige omgeving.
Normaal kost de Communicatie Code €333.
Tot en met zondag 19 juli kun je instappen voor €66.
Een zomer om te luisteren en te onderzoeken.
Op het strand, wandelend, liggend onder een boom, aan de rand van een zwembad, of voor je gaat slapen.
Een zomer lang geen invuloefeningen.
Maar nieuwsgierigheid.
Doe je mee?
HIER kun je je meteen aanmelden.



Opmerkingen